การดูแลทางเดินหายใจผู้ป่วยติดเตียง วิธีดูดเสมหะและป้องกัน | บ้านแสนรัก

ในบรรดาภาวะแทรกซ้อนทั้งหมดที่อาจเกิดขึ้นกับผู้ป่วยติดเตียง ปัญหาเกี่ยวกับ ระบบทางเดินหายใจ ถือเป็นหนึ่งในภาวะที่เฉียบพลันและอันตรายที่สุด การที่ผู้ป่วยไม่สามารถลุกนั่งหรือเคลื่อนไหวได้ตามปกติ ส่งผลให้ความสามารถในการหายใจและการขับของเสียออกจากปอดลดลงอย่างมาก ทำให้เกิดภาวะ เสมหะคั่งค้าง ซึ่งเป็นบ่อเกิดสำคัญของ ภาวะปอดอักเสบติดเชื้อ (Pneumonia) การดูแลทางเดินหายใจให้โล่งและสะอาดจึงไม่ใช่แค่การทำให้ผู้ป่วยรู้สึกสุขสบาย แต่คือภารกิจสำคัญในการป้องกันการติดเชื้อและรักษาชีวิตของผู้ป่วย การมีความรู้ความเข้าใจใน การป้องกัน และวิธีการรับมือที่จำเป็นอย่าง การดูดเสมหะ จึงเป็นทักษะที่ผู้ดูแลต้องให้ความสำคัญสูงสุด

เป็นเทคนิคที่ช่วยให้เสมหะที่เกาะติดอยู่ตามผนังหลอดลมหลุดออกมาได้ง่ายขึ้น ประกอบด้วย

• การเคาะปอด: ใช้มือทำเป็นรูปถ้วย (Cupped Hand) เคาะเบาๆ แต่ให้เกิดความสั่นสะเทือนบริเวณทรวงอกและหลังของผู้ป่วย โดยเว้นบริเวณกระดูกสันหลังและลิ้นปี่ ควรทำก่อนมื้ออาหารหรือหลังมื้ออาหารอย่างน้อย 1-2 ชั่วโมง
• การจัดท่าระบายเสมหะ: จัดให้ผู้ป่วยอยู่ในท่าทางต่างๆ ที่อาศัยแรงโน้มถ่วงของโลกช่วยให้เสมหะไหลออกจากปอดส่วนปลายมายังหลอดลมใหญ่เพื่อให้ไอขับออกมาได้ง่ายขึ้น ซึ่งต้องทำโดยผู้ที่มีความรู้ความชำนาญ